|
 |
|
Terör terörü çeker
Terör, tıpkı savaş gibi siyasetin başka araçlarla devamıdır. Teröre başvuranlar, insanları öldürmekten zevk aldıkları için öldürmezler. Zevk alsalar bile asıl amaçları toplumsal etki ve baskı oluşturmaktır. Terör, sorunların çözümünün bir aracı olarak görülür.
Hedef, yılgınlık yaratarak hasmı zayıflatmak ve normal şartlar altında yapmayacağı bir şeye zorlamak ya da sorunu siyasetin gündemine taşımaktır. PKK terörü birincisinin, 1970’li yıllardaki Filistin terörü ikincisinin en bilinen örnekleri arasındadır.
Ancak hedef ne olursa olsun yöntemin bir yerdeki başarısı her yerde aynı yöntemin kullanılmasının önünü açar. Ezildiğini, baskı altında olduğunu, aşağılandığını düşünen insan ve gruplar, karşı karşıya oldukları sorunları kendi istedikleri şekilde çözmek için terörü siyasi mücadele yöntemi olarak seçmeye daha yatkın hale gelirler.
Her başarı, potansiyel terörist açısından referans alınabilecek yeni bir emsal demektir. Irak’taki, Afganistan’daki bir terör eyleminin başarısı başka yerlerdeki teröristlere de ilham kaynağı olur. Terörizme karşı mücadelenin bir yerde kaybedilmesi, her yerde kaybedilmesi anlamına gelir.
Amerika’nın meşruiyeti tartışmalı müdahalesi sonucunda Irak’ta ortaya çıkan kaosun yarattığı terör eylemleri de ne yazık ki başarıya ulaşmakta, başkalarına da ilham kaynağı olmaktadır. Teröristler kaçırma eylemleriyle şimdiye değin muhataplarına istediklerini yaptırabildiler. İspanya, Filipinler terörle dize getirildi, askerlerinin çekilmesi sağlandı. Şimdi kamyonculara karşı girişilen terör eylemleri de başarıya ulaşacağa benzer.
Terörizm, öyle ikilemler yaratır ki, ona karşı mücadele ederken hep yaptığımız gibi lanetlenmesi ile de bir yere varmanız imkansızdır. Terörün lanetlenmesi amacıyla yapılan her türlü açıklama aslında terörün hedefine ulaşmasına, terör eyleminin gündemi meşgul etmesine yol açar.
Teröristin amacı top yekûn yok etme değil, başlattığı psikolojik savaşı kazanmaktır. Bu savaşın kazanılması ise mesajın kitlelere ulaşması ile mümkün. Terörizm bu yüzden medyada ve medya için vardır. Haber olmayan, üstünde konuşulmayan hiçbir eylem terör eylemi değildir.
Fakat tüm bu söylediklerimize rağmen terörün henüz üstünde uzlaşılmış bir tanımı da yok. Ne akademik cemaat, ne de devletler belli bir terör tanımı üstünde anlaşamadı. Genel kabul gören anlayış terörün sivil halkı hedef alan ve şiddet içeren bir eylem biçimi olduğu yönünde.
Ama bu terörü önlemek için yeterli değil. Üstelik hemen her yerde de çifte standart var. Birinin teröristi diğerinin özgürlük savaşçısı olabiliyor. İnsanlar da, devletler de terörü arkasında yatan nedene göre tanımlıyor.
Oysa mesele sebepte değil, sonuçta. Sebeple sonucu birbirinden ayıramadığımız sürece terörün bitmesi çok zor. Kendimiz birebir yaşadık; Çeçenler bizim özgürlük savaşçımız olunca, PKK da Rusların özgürlük savaşçısı haline geliyor.
Diğer yandan terörün bitmesi için teröre meşruiyet sağlayan nedenlerin de ortadan kalkması şart. Dünyada adaletsizlik, eşitsizlik, kural tanımazlık sürdüğü sürece birileri mutlaka teröre başvurmayı meşru kabul edecektir...
(11 Ağustos 2004)
Daha önceki yazıları:
|
|
|
|
