Hürriyet

anasayfa

22 Kasım 2009





	English

	yenibir.com

	Genç Hürriyetim

	Agora


	Gündem

	Avrupa Birliği

	Dünya

	Ekonomi

	Spor

	Yaşam

	Teknonet

	Tüm Haberler

	Yazarlar

	Kültür Sanat

	Magazin

	Özel Dosyalar

	Hava Durumu

	Astronet

	Televizyon

	HÜRRİYET EKLER

	Bilim

	e.yaşam

	Otoyaşam

	Seyahat

	Pazar

	Cumartesi

	Cuma

	Kelebek







	Mobil Hürriyetim


	Arşiv Arama

	Bize Ulaşın

	Reklam

Zor Sorun – Zor Çözüm

TBMM’nin tezkereyi neden geri çevirdiğine ilişkin rivayetler muhtelif. Kimi AK Partinin basiretinin bağlandığından, kimi yönetim krizinden, kimi tecrübesizlikten, kimiyse isteksizlikten söz ediyor. Ama sebebi ne olursa olsun, Demirel ne derse desin alınan karar Türkiye’de demokrasinin ayakları üstünde durmaya başladığını, TBMM’nin dış politikada etkin bir aktör haline geldiğini gösteriyor. Ancak ne yazık ki Türk demokrasisinin gelişmişlik düzeyi ve TBMM’nin artan ağırlığı şu an karşımızda duran sorunun çözümüne yardımcı olmuyor.

Karşımızda hala gerekirse tek başına Irak’a müdahale etmeye hevesli bir Amerika var. TBMM’nin aldığı kararın Bush yönetimini müdahaleden vazgeçirme, yani savaş karşıtlarının beklentilerinin gerçekleştirme olasılığı çok zayıf. ABD, Türkiyeli ya da Türkiyesiz dünyanın altını üstüne getirebilecek, boş yere kan akıtacak bu müdahaleyi gerçekleştirmeye niyetli.
Eğer TBMM kararı müdahaleyi olanaksız hale getirmezse, Türkiye bu müdahalenin sonuçlarına büyük ölçüde katlanmak zorunda kalacak.

Başka bir deyişle, zararlarının Amerika’dan tahsil edilmesi, Irak’ın geleceği üstünde söz sahibi olunması zorlaşacak. Üstelik İncirlik’ten kalkan uçaklar Irak hedeflerini vuracağı için suça iştirak etmekten de kendimizi kurtaramayacağız. Yani ne sorunun barışçıl yöntemlerle çözümüne katkıda bulunacağız, ne de müdahale halinde zararlarımızın tazmini mümkün olacak. Ayrıca daha önce verilen izin dolayısıyla gelen mühimmatın ne yapılacağı da ciddi bir sorun olarak karşımıza dikilecek.

Ancak tüm bunlar bazılarının öngördüğü felaket senaryosunun gerçekleşeceği anlamına gelmiyor. Türkiye ile Amerika’nın arası askerlerine konuşlanma izni verilmedi diye bozulmaz. Aramızda köklü ilişkiler var ve biz hala bu coğrafyanın önemli bir ülkesiyiz. Kimse zorla bize istemediğimiz çözümleri dayatamaz. Kılı kırk yaran görüşmeler sonucunda vardığımız siyasi mutabakat hükümlerine aykırı oldu bittilere “Kusura bakmayın siz bize kapılarınızı açmadınız” diye kalkışamaz. Amerika’nın elinde IMF ve Kürt kartı varsa Türkiye’nin elinde de İncirlik üssü var.

Ama ben yine de tezkerenin bir kez daha Mecliste görüşülmesinden yanayım. İnsan tarafım Türkiye’nin bu pis işe bulaşmamasını, çatışmaya taraf olmamasını istiyor. Bu haksız ve hiçbir meşru gerekçeye dayanmayan müdahalenin sonucunda binlerce insanın öleceğini ve sakat kalacağını biliyorum. Bush yönetiminin derdinin Irak’ı silahsızlandırmak olmadığını, Irak 1441’e uysa bile Washington’un müdahale için başka bahaneler bulmaya çalışacağının da farkındayım.

Fakat mesleki tarafım eğer ABD her şeye rağmen müdahale edecekse, Türkiye İncirlik yüzünden suça zaten iştirak edecekse, bundan da Türkiye ekonomik ve siyasi zarar görecekse, zararların tazmin edilmesi için Amerika ile işbirliği yapmamız gerekir diyor. Diyor da içim rahat ediyor mu? Doğrusunu isterseniz hayır...

Daha önceki yazıları:

Sıkı Pazarlık

Eskisi gibi olmayacak...

Elmalarla Armutlar

İşe yarar mı?

Sağduyuya Davet

Küçük bir hatırlatma...

İstenenden az, beklenenden iyi, korkulandan uzak...

Sonuç ne olursa olsun...

Farkında mısınız NATO genişledi

Sorunlar ve Fırsatlar

Çözüm olursa...

Kredi Hepimizin