 |
Yanlış inanış: "Aile içi şiddetin nedeni alkoldür."
"Ayıkken dövmem."
"Çok içkiliydim, ne yaptığımı bilmiyordum."
Gerçek: Aile içi şiddete alkol kullanımını gerekçe göstermek, şiddet içeren davranışla ilgili sorumluluk almayı reddetmektir. Alkol, şiddet kullanımını artırabilir; ama ikisi farklı sorunlardır. Birinin tedavisi, diğer sorunu ortadan kaldırmayabilir.
Şiddete başvuran kişilerde sık sık şu özellikler görülür:
"Kıskançlık ve yoğun kaybetme korkusu
"Başkalarının davranışlarını kontrol etme isteği
"İstekleri yerine gelmediğinde aşırı tepki
"Kendi ihtiyaçları, duyguları ve isteklerinin daha önemli olduğuna inanma
"Gerçekçi olmayan beklentiler
"Aşırı alınganlık
"Düşük benlik saygısı (dışarıya karşı aşırı güvenli bir görünüm verebilirler, hatta buna kendileri de inanabilirler ama gerçekte olumsuz benlik algısına sahiptirler)
"Sorunları için başkalarını suçlama eğilimi
"Ani duygu değişimleri
"Davranışlarının başkaları ( özellikle şiddet uyguladıkları kişiler) üzerindeki olumsuz etkilerini görmezden gelme ve kabul etmeme
"Aile kurumu içindeki veya toplumdaki cinsiyet ayırımcılığı kalıplarından yararlanma
"Şiddeti arttırabilecek diğer etkenlerden birine sahip olma: Alkol veya madde bağımlılığı, ruhsal rahatsızlıklar gibi.
Aile içi şiddetin ve çocuk istismarının, şiddete başvuran kişiler üzerinde de etkileri olduğu bilinmektedir. Karısına sık sık hakaret eden bir koca veya çocuklarını döven bir anne-baba, yaptığı bu işten utanır, suçluluk hisseder, duygularını ve davranışlarını kontrol edemediği için kendini cezalandırmaya çalışır, pişmanlık duyar, özgüvenini yitirebilir.
Şiddet uygulayan kişinin de yardıma ihtiyacı vardır. (kitapta renkli)
Şiddete sık başvuran kişiler, pişmanlıklarını dile getirip af dileseler de bir süre sonra şiddet çemberi yinelenir, bu kişiler yeniden şiddet davranışları gösterirler. Bu kişilerin çok büyük oranla mutlaka bir psikolojik tedaviye ve desteğe ihtiyaçları vardır.
"Ablacığım insanlara, ben gönlü geniş, iyilik yandaşı evli bir erkeğim. Ama nedense bazen olur olmaz nedenlerden agresif davranabiliyorum. Evlilik hayatımda gerçekten mutluyum. Ama örneğin eşim lens takmak ister: Kavga! Kendine biraz açıkça bir elbise yakıştırmış: Kavga! Karışmayayım diyorum olmuyor. Ne yapmam lazım bilemiyorum. Acaba ben de psikolojik bir sorun mu var? Kendimi düzeltmek ve hiç sinirlenmemek, hayatın tadını çıkarmak, gerçekten mutlu olmak istiyorum . Rumuz: Kavgacı. ( Hürriyet Gazetesi. GÜZİN ABLA köşesine yollanan bir mektup)"
|
 |
|