Türk Sineması başlangıcından bugüne kadar çok uzun bir yol katetti. Bunun kolay olduğunu kimse iddia edemez.

Ama son yıllarda, özellikle de Yeşilçam dönemi kapandıktan sonra Türk sineması yeniden yapılanmanın sancılarını yaşıyor.

Türk sinemasının Yeşilçam dönemine gelmesi de kolay olmamıştı. Lütfi Akad, Metin Erksan ve Yılmaz Güney gibi yönhetmenler ortaya çıkıncaya kadar epey zorluk çekildi.

Yeşilçam döneminin sona erdiği 1980'li yıllardan sonra da yeniden yapılanmanın sancıları yaşanmaya başladı. Sistemli bir kurumlaşma oluşturulmaya çalışıldı ve bu çaba hala sürüyor.

En önemli sorun yapım aşamasında

Türk sinemasında yapım alanında ciddi sorunlar yaşandığını düşünüyorum. Genç yönetmenler filmlerini çekmek için maddi kaynakları kendileri yaratmak zorundalar. Sponsor bulmak ya da Eurimages'dan yardım almaları gerekiyor. Çünkü Kültür Bakanlığı sinemaya neredeyse hiç yardım etmiyor.

Ama bu sadece Türkiye için değil bütün Avrupa ülkeleri için geçerli olan bir sorun. Bunun sebebi de tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de geniş bir dağıtım ağı kuran Amenrikan şirketlerinin baskısı.

Türk sinemasınnı sorunlarından biri de dışa açılma. Örneğin uluslararası festivallerde ödül kazanan bir Türk filmi bile kendine dış pazarda yer bulamıyor.

Aslına bakarsanız, bir Türk filminin iç pazarda bile gösterim şansı bulması epeyce zor. Bir Türk filminin gösterime çıkabilmesi içini büyük Amerikan şirketlerinin dağıtım ağına girmesi gerekiyor.

Eğer böyle bir şirket dağıtımı yapmazsa, bir Türk yönetmenin filmi ancak yaz aylarında boş bulduğu bir salonda gösterime girebilir.

Giovanni Scognamillo'ya göre Türk sinemasının en iyi filmleri